yātú m. one who goes, a traveller, [L.]
‘going against, attack (?)’, sorcery, witchcraft, [RV.]; [AV.]; [Kāṭh.]; [ŚBr.]
a kind of evil, spirit, fiend, demon, [RV.]; [AV.]; [Kauś.]
wind, [L.]
time, [L.]
yātú n. = rakṣas, [L.]
&c. See p. 849, col. 2.