vi-ṣad (√ sad) P. -ṣīdati (impf. Class. vy-aṣīdat, Ved. vya-ṣīdat, or vy-asīdat, [Pāṇ. viii, 3, 119]; pf. vi-ṣasāda, [ib.] [118]; inf. -ṣattum or -ṣīditum, [MBh.]), to be exhausted or dejected, despond, despair, [MBh.]; [Kāv.] &c.; to sink down, be immersed in (loc.), [R. v, 95, 15] (perhaps vi-ṣeduḥ w.r. for ni-ṣ°) : Caus. -ṣādayati, to cause to despond or despair, vex, grieve, afflict, [MBh.]; B. &c.