vā́ta—raśana (vā́ta-), mfn. wind-girt, having (only) air for a girdle (said of Munis and Ṛṣis), [RV.]; [TĀr.]
vā́ta—raśana m. a naked monk (= dig-ambara, dig-vāsas), [BhP.]
patr. of seven Ṛṣis (viz. of Ṛṣya-śṛṅga, Etaśa, Karikrata, Jūti, Vāta-jūti, Vipra-jūta, and Vṛṣāṇaka), [RAnukr.]
vāta-raśana See p. 934, col. 3