turá mfn. quick, willing, prompt, [RV.]; [AV. vi, 102, 3]
strong, powerful, excelling, rich, abundant, [RV.]; [AV. vii, 50, 2]; [TS. ii]; [Kauś. 91]
turá m. N. of a preceptor and priest with the patr. Kāvaṣeya, [ŚBr. ix f.], [xiv]; [AitBr.]; [TāṇḍyaBr.]; [BhP.]
turá mfn. hurt, [RV. viii, 79, 2]
cf. ā-.