cl. 7. (impf. atṛṇat pf. tatarda, p. Ā. tatṛdāná; aor. atardīt, [Bhaṭṭ.]; fut. tardiṣyati, tartsy°, [Pāṇ. vii, 2, 57]) to cleave, pierce, [RV.]; [Hariv.]; [Bhaṭṭ.]; to split open, let out, set free, [RV.]; to destroy, [Bhaṭṭ. vi, 38] : Desid. titardiṣati, °rtsati, [Pāṇ. vii, 2, 57]; cf. √ tard.