táskara m. (for tat-k°, [Nir. iii, 14]; [VPrāt. iii, 51]) a thief, robber, [RV.]; [AV.]; [VS.] &c. (ifc. f(A). , [Hariv. 5180]; [Kām. iv, 53]; cf. a-taskará; ifc. used as a term of contempt [[Kathās. ci, 140]] [Gaṇar. 114])
Trigonella corniculata, [Suśr. iv, 37, 15]
Vangueria spinosa, [L.]
Ardisia humilis (?), [L.]
the ear (derived fr. [Ragh. i, 27]), [W.]
pl. N. of particular Ketus, [VarBṛS. xi, 20]