tántrī (īs cf. [Pāṇ. v, 4, 159], [Kāś.]; ī, [L.]) f. = °ntī, [Gobh. iii, 6, 7] and [BhP. iii, 15, 8] (v.l. for °ntī; see also vatsatantrī)
the wire or string of a lute, [ŚāṅkhŚr. xvii]; [Lāṭy. iv, 1, 2]; [Kauś.] &c. (°tri, [R. vi, 28, 26])
(fig.) the strings of the heart, [Hariv. 3210] (v.l.)
any tubular vessel of the body, sinew, vein, [Pāṇ. v, 4, 159]
the plant °trikā, [L.]
a girl with peculiar qualities, [L.]
N. of a river, [L.]
cf. ku-tantrī.
f. of °tra, q.v.