(cf. √ ruṣ and riś) cl. 6. P. ([Dhātup. xxviii, 126]) ruśáti (pf. rurośa; fut. roṣṭā, rokṣyati; aor. arukṣat Gr.; only pr. p. ruśát, q.v.), to hurt, injure, annoy (hiṃsāyām, [Dhātup.]) : Caus. rośayati (aor. arūruśat) Gr.: Desid. rurukṣati, [ib.] : Intens. roruśyate, roroṣṭi, [ib.]