pāra—da mf(A)n. (for 2. See p. 620) leading across (comp.), [Siṃhās.]
m. (cf. pārata), quicksilver, [Var.]; [Suśr.] (-tva n., [Sarvad.])
m. N. of a partic. personification, [SāmavBr.]
m. pl. N. of a people or of a degraded tribe, [Mn.]; [MBh.] &c. (cf. [IW. 229 n. 1]).