návan pl. (nom. acc. náva; instr. navábhis abl. dat. °bhyas loc. °su; Class. also navabhís, °bhyás, °sú; gen. navānā́m, [Pāṇ. vi, 1, 177] &c.) nine, [RV.]; &c.
[cf. Zd. navan; Gk. ἐννέα for ἐ-νϝεα fr. ἐ-νεϝα; Lat., nǒvem; Goth. and Old HGerm. niun, OSax. and Angl.Sax. nigun, NHGerm. neun, Eng. nine.]