1. naś or cl. 1. P. Ā. náśati, °te (aor. ānat, -naṭ; -anaṣṭām, -nak [in pra-ṇak] Impv. -nákṣi; Ā. 1. sg. náṃśi Prec. naśīmahi; inf. -náśe), to reach, attain, meet with, find, [RV.] [cf. 1. aś and nakṣ; Lat. nac-tus sum; Lith. nèszti; Slav. nesti; Goth. ganôhs; Germ. genug; Angl.Sax. genôh; Eng. enough.]