mandána mf(A)n. gay, cheerful, [RV.]; [TS.]
= mandra, [Nir. vi, 23]
mandána m. N. of a pupil of Śaṃkarācārya (also -miśra), [W.] (cf. maṇḍana)
mandána n. (with a sect of Pāśupatas) N. of a partic. limping gait, [Sarvad.]
praise, eulogium, [L.]
mandayu &c. See p. 787, col. 3.