mūrá mf(A)n. (either = mūḍha or fr. √ mṝ) dull, stupid, foolish, [RV.]; [PañcavBr.]
mūrá mfn. (fr. √ 1. mū = mīv) rushing, impetuous (said of Indra's horses), [RV. iii, 43, 6] ([Sāy.] = māraka).
mū́ra n. (prob. also fr. √ 1. mū and meaning ‘something firm and fixed’, cf. [Kāś.] on [Pāṇ. viii, 2, 18]) = mūla, a root, [AV. i, 28, 3.]