kánaka n. (Comm. on [Uṇ. ii, 32]) gold, [MBh.]; [Suśr.]; [Śak.] &c.
kánaka m. thorn-apple, [Suśr.]
Mesua Ferrea, [Bhartṛ.]
several other plants (Michelia Campaka, Butea Frondosa, Bauhinia Variegata, Cassia Sophora, a kind of bdellium, a kind of sandal-wood), [L.]
a kind of decoction, [Car.]
N. of particular Grahas or Ketus, [AVPar.]
N. of several men
kánaka m. pl. N. of a people, [VarBṛS.]
kánaka mfn. of gold, golden, [SaṃhUp. 44, 1.]
See under √ kan.