káṇa m. ([Nir. vi, 30]; related to kanā, kaniṣṭha, kanīyas, kanyā, in all of which smallness is implied, [BRD.]), a grain, grain of corn, single seed, [AV. x, 9, 26]
[xi, 3, 5]; [KātyŚr.]; [Mn.] &c.
a grain or particle (of dust), [Ragh. i, 85]; [Vikr.]
flake (of snow), [Amar.]
a drop (of water), [Śak. 60 a]; [Megh.]; [BhP.] &c.
a spark (of fire), [Pañcat.]
the spark or facet of a gem
any minute particle, atom, [Prab.]; [Śāntiś.]
káṇa n. a grain, single seed, [Kathās.] (cf. kaniṣṭha.)