járat mf(atI)n. (pr. p. √ 1. jṝ, [Pāṇ. iii, 2, 104]) old, ancient, infirm, decayed, dry (as herbs), no longer frequented (as temples) or in use, [RV.]; [AV.] &c. (often in comp. [[Pāṇ. ii, 1, 49]] [Kauś.]; [ĀśvGṛ. iv, 2]; [MBh.] &c.)
former, [APrāt. iv, 53]; [Sāh.]
járat, m. = Gk. γέρων, an old man, [Śak.] (v.l.), [VarBṛS. lxxv.]