darbhá m. (√ 2. dṛbh) a tuft or bunch of grass (esp. of Kuśa grass; used for sacrificial purposes), [RV. i, 191, 3]; [AV.] &c.
N. of a grass (different from Kuśa and Kāśa, [Suśr. i, 38]; Saccharum cylindricum, [W.]), [Lalit. xvii, 89]; [Suśr.]
([Pāṇ. iv, 1, 102]; g. kurv-ādi v.l.) N. of a man, [Pravar. ii, 3, 1] ([ĀśvGṛ.]; [Kāty.] &c.)
‘of a prince’, see dambha.