daṇḍa—dhara mfn. ‘rod-bearer’, punisher (of. gen.), [ix, 245] [MBh. xii]; [R. vi]; [BhP.]
daṇḍa—dhara m. a king, [ix], [Ragh. ix, 3]; [Rājat. iv]
Yama, 655
a judge, [vii, 1458]
= -mukha, [Daś. viii, 209]
a door-keeper, [Dharmaśarm. ii, 76]
a mendicant, [W.]
a potter, [W.]