(cf. √ 2. and √ 3. ci) cl. 1. cā́yati (impf. acāyat, [TS.] &c.; aor. acāyīt, or acāsīt, [Vop. viii, 128]; 1. sg. acāyiṣam, [AV. vii, 89, 1]; ind.p. cāyitvā́), to observe, perceive, notice (cf. [Nir. xi, 5]), [MaitrS. i, 9, 3 f.]; [Kāṭh.]; [TāṇḍyaBr. v], [xv]; to fear, be afraid of (acc.), [AV. vii]; [ix, 1, 1]; [TS. ii], [vi] : Ā. (pr. p. 1. cā́yamāna) to behave respectfully, [RV. vii, 18, 8]; [x, 94, 14] : Intens. cekīyate, [Pāṇ. vi, 1, 21]; [cf. céru, τίω, τιμή.]