abhi-√ car (Ved. Inf. abhí-carita-vaí, [TBr.], and abhi-caritos, [Kāṭh.]; cf. [Pāṇ. iii, 4, 13], Sch.) to act wrongly towards any one; to be faithless (as a wife); to charm, enchant, bewitch, [RV. x, 34, 14] (Subj. 2. pl. -caratābhí), [AV.] &c.; pūrvābhicaritā (f. perf. Pass. p.) = pūrva-dig-gā-minī, [R. i, 34, 10.]