bhū—dhara mfn. ‘earth-bearing’, dwelling in the earth, [R.]
bhū—dhara m. ‘earth-supporting’, N. of Kṛṣṇa, [BhP.]
of Baṭuka-bhairava, [L.]
bhū—dhara m. a mountain (ifc. f(A). ), [MBh.]; [Hariv.]; [Pur.] &c.
bhū—dhara m. ‘mountain’ and ‘king’, [Harav.]
a term for the number seven, [Sūryas.]
N. of Śiva or of the serpent-demon Śeṣa, [MBh.]
a kind of chemical or medical apparatus, [L.]
N. of sev. men, [Cat.]