bhāsá m. light, lustre, brightness (often ifc.), [MBh.]; [Hariv.]; [Kathās.]
impression made on the mind, fancy, [MW.]
a bird of prey, vulture ([L.] = śakunta, kukkuṭa, gṛdhra &c.), [AdbhBr.]; [Āpast.]; [MBh.]; [Hariv.] &c. (w.r. bhāṣa)
a cow-shed, [L.]
N. of a man, [Rājat.]
of a dramatic poet (also called Bhāsaka), [Mālav.]; [Hcar.] &c.
of a son of a minister of king Candra-prabha, [Kathās.]
of a Dānava, [ib.]
of a mountain, [MBh.]
bhāsá n. (m., [TBr.]) N. of a Sāman, [Br.]; [ŚrS.]