ā-kará , ākarika, &c. See ā-√ kṝ.
ā-kará m. one who scatters, i.e. distributes abundantly, [RV. iii, 51, 3]; [v, 34, 4]; [viii, 33, 5]
accumulation, plenty, multitude, [R.]; [Suśr.] &c.
(ifc. f(A). , [MBh. iii, 1657], [16215]) a mine, [Mn.]; [Yājñ.] &c.
a rich source of anything, [Sāh.]
place of origin, origin
N. of a country (the modern Khandesh), [VarBṛS.]
N. of wk. (quoted in Kamalākara's Śūdradharmatattva)
ā-kará mfn. best, excellent, [L.]