yaśaḥ यशः in comp. for yaśas. yaśaḥśeṣa यशःशेष yaśaḥ—śeṣa mfn. having nothing left but glory or fame, i.e. dead (-tām with pra-√ yā, to die, [Kathās.]; with √ nī, to die; °ṣī-bhūta mfn. dead, [Kāv.]) yaśaḥ—śeṣa m. death, dying, [W.] yaśaḥkāya यशःकाय yaśaḥ—kāya m. a body of fame or glory, fulness of glory or reputation, [Bhartṛ.] yaśaḥketu यशःकेतु yaśaḥ—ketu ([Kathās.]) m. N. of a prince. yaśaḥpāla यशःपाल yaśaḥ—pāla m. N. of a prince, [Col.] of the author of the Moha-rāja-parājaya, [Cat.] yaśaḥkarṇa यशःकर्ण yaśaḥ—karṇa ([Inscr.]) m. N. of a prince. yaśaḥprabha यशःप्रभ yaśaḥ—prabha and yaśaḥ—prabhāva, m. N. of a Tathāgata, [Sukh. ii] yaśaḥkhaṇḍin यशःखण्डिन् yaśaḥ—khaṇḍin mfn. destroying fame, [Pracaṇḍ.] yaśaḥśarīra यशःशरीर yaśaḥ—śarīra n. = -kāya, [Ragh.] yaśaḥpaṭaha यशःपटह yaśaḥ—paṭaha m. a drum, double drum, [L.] yaśaḥprabhāva यशःप्रभाव yaśaḥ—prabha and yaśaḥ—prabhāva, m. N. of a Tathāgata, [Sukh. ii] yaśaḥśeṣībhūta यशःशेषीभूत yaśaḥ—śeṣī-bhūta mfn., dead, [Kāv.] yaśaḥprakhyāpana यशःप्रख्यापन yaśaḥ—prakhyāpana n. spreading abroad or proclaiming the glory (of any one), [Daś.]