| viṣṭap | विष्टप् | vi-ṣṭáp f. top, summit, surface, highest part, height (esp. of heaven), [RV.]; [VS.]; [PañcavBr.]; [ĀśvŚr.] |
| viṣṭapa | विष्टप | vi-°ṣṭápa n. (rarely m.) id., [RV.]; [VS.]; [Br.] (with ṛṣabhasya, ‘a hump’, [ŚBr.]; °pe ind. in heaven, [Āpast.]) |
| forking or bifurcation (of an Udumbara branch), [VS.], Sch. |
| a world, [Mn.]; [MBh.] &c. |
| viṣṭape | विष्टपे | vi-°ṣṭápe ind., in heaven, [Āpast.] |
| viṣṭapura | विष्टपुर | viṣṭa—pura m. N. of a man g. śubhrādi. |
| viṣṭapahārin | विष्टपहारिन् | vi-°ṣṭapa—hārin mfn. world-ravishing, [Bhartṛ.] |
| viṣṭapatraya | विष्टपत्रय | vi-°ṣṭapa—traya n. the three worlds (cf. loka-tr°), [Ragh.] |