| vanitā | वनिता | f. a loved wife, mistress, any woman (also applied to the female of an animal or bird), [MBh.]; [Kāv.] &c. |
| a kind of metre, [Col.] |
| f. (see prec.) in comp. |
| vanitāsa | वनितास | m. N. of a family, [Cat.] |
| vanitāya | वनिताय | Nom. Ā. °yate, to be or act like a woman, [Śṛṅgār.] |
| vanitādviṣ | वनिताद्विष् | vanitā—dviṣ m. hating women, a misogynist, [MBh.] |
| vanitāmukha | वनितामुख | vanitā—mukha m. pl. ‘woman-faced’, N. of a people, [MārkP.] |
| vanitāsakha | वनितासख | vanitā-sakha mfn. united with a wife, [Kum. i, 10]. |
| vanitārājya | वनिताराज्य | vanitā—rājya n. the kingdom of women, [L.] (cf. strī-r°). |
| vanitābhoginī | वनिताभोगिनी | vanitā—bhoginī f. a woman like a serpent, [MW.] |
| vanitāvilāsa | वनिताविलास | vanitā—vilāsa m. the wantonness of women, [MW.] |