| raṇāji | रणाजि | m. N. of a Sādhya, [Hariv.] |
| raṇāṅga | रणाङ्ग | n. ‘war-implement’, weapon of war or battle, a sword, [Bhaṭṭ.] |
| raṇāśva | रणाश्व | m. N. of a king, [VP.] |
| raṇāgni | रणाग्नि | m. battle regarded as fire, [MBh.] |
| raṇāgra | रणाग्र | n. the front or van of a battle, [Kathās.] |
| raṇājira | रणाजिर | n. area or arena for fighting, battle-field, [MBh.]; [R.] &c. |
| raṇāpeta | रणापेत | mfn. flying away from battle, [Kir.] |
| raṇāvani | रणावनि | f. battle-ground, a field of battle, [Hariv.] |
| raṇāyudha | रणायुध | m. a cock, [Bhpr.] |
| raṇāṅgana | रणाङ्गन | n. a battle-arena, field of battle (also °gaṇa), [MBh.]; [Rājat.] |
| raṇāditya | रणादित्य | m. N. of various men, [Rājat.]; [Subh.] |
| raṇārambhā | रणारम्भा | f. N. of the wife of Raṇāditya, [Rājat.] |
| raṇātodya | रणातोद्य | n. a battle-drum, [Kathās.] |
| raṇābhiyoga | रणाभियोग | m. engaging in battle, warlike encounter, [W.] |
| raṇāntakṛt | रणान्तकृत् | raṇānta-kṛt mfn. making an end of battle (N. of Viṣṇu), [R.] |
| raṇālaṃkaraṇa | रणालंकरण | m. a heron, [L.] |
| raṇārambhāsvāmideva | रणारम्भास्वामिदेव | raṇārambhā—svāmi-deva m. N. of a statue erected by Raṇārambhā, [ib.] |