| paramātma | परमात्म | paramātmá m. a partic. personification, [MaitrS.] |
| in comp. = °tman |
| paramātra | परमात्र | para—mātra m. or n. (with Buddhists) a partic. high number (v.l. -mantra). |
| paramātman | परमात्मन् | m. all the heart (only instr. = parameṇa cetasā, col. 1), [MBh.] |
| the Supreme Spirit, [Up.]; [Mn.]; [MBh.] &c. (cf. [RTL. 37]). |
| paramātmaka | परमात्मक | mf(ikA)n. the highest, greatest, [MBh.] |
| paramātmamaya | परमात्ममय | paramātma—maya mf(I)n. being entirely the soul of the universe, [Hcar.] |
| paramātmastava | परमात्मस्तव | paramātma—stava m. N. of wk. |
| paramātmavinoda | परमात्मविनोद | paramātma—vinoda m. N. of wk. |
| paramātmaprakāśa | परमात्मप्रकाश | paramātma—prakāśa m. N. of wk. |
| paramātmasaṃdarbha | परमात्मसंदर्भ | paramātma—saṃdarbha m. N. of wk. |
| paramātmagatiprakāśa | परमात्मगतिप्रकाश | paramātma—gati-prakāśa m. N. of wk. |