narāśa नराश m. ‘man-eater’, a Rakṣas or demon, [Bhaṭṭ.] narācī नराची narācī́ (ī́), f. a species of plant (?), [AV.] N. of a wife of Kṛṣṇa, [Hariv.] narācī́ (accord. to some, ‘personal possession’). narāca नराच m. (√ añc) a kind of metre, [Col.] (v.l. nār°) narāṅga नराङ्ग m. n. ‘man-member’, the penis, [L.] m. eruption on the face, [L.] (cf. naraṅga) mf(I)n. having a human body (also -ka), [Hcat.] narānta नरान्त m. N. of a son of Hṛdika, [Hariv.] narādhārā नराधारा (ā), f. the earth, [L.] narādhāra नराधार m. ‘asylum or receptacle of men’, N. of Śiva, [L.] narādhama नराधम m. a low or vile man, a wretch, [Bhag.] narādhipa नराधिप m. = next, [Mn.]; [MBh.] &c. Cathartocarpus Fistula, [Suśr.] narāṅghri नराङ्घ्रि mfn. having human feet, [ib.] narāśana नराशन m. = narāśa, [R.] narāyaṇa नरायण w.r. for nār°. narāśaṃsa नराशंस nárāśáṃsa m. (°rāś°?) ‘the desire or praise of men (?)’, a mystic. N. of Agni (esp. in the Āprī hymns, besides or instead of Tanū́-nápāt q.v.), [RV.]; [VS.]; [TS.]; [Br.] (rarely) of Pūṣan, e.g. [RV. i, 164, 3]; [x, 64, 3] nárā-śáṃsa See under nara. narāntaka नरान्तक m. ‘man-destroyer’, death N. of a Rakṣas, [R.]; [Pur.] narādhipati नराधिपति m. ‘lord of men’, king, prince, [R.]; [Var.] narāśaṃsapaṅkti नराशंसपङ्क्ति narā-śaṃsa—paṅkti w.r. for nārā-ś°áṃsa-p°. narāntakanirgama नरान्तकनिर्गम narāntaka—nirgama m. N. of of [GaṇP. i, 59] and [57.] narāntakanigrahavarṇana नरान्तकनिग्रहवर्णन narāntaka—nigraha-varṇana n.