cl. 1. P. ([Dhātup. xxiii, 23]) méhati (ep. also Ā. °te, p. -meghamāna, [RV.]; pf. mimeha Gr.; aor. amikṣat, [ŚBr.]; fut. meḍhā Gr., mekṣyáti, [AV.]; inf. mihé, [RV.]), to void or pass urine, make water upon (loc. or acc.) or towards (acc.), [RV.] &c. &c.; to emit seminal fluid, [BhP.]; (mímiḍḍhi) = yācñā-karman, [Naigh. iii, 19]; Caus. mehayati (aor. amīmihat Gr.) to cause to make water, [RV.] : Desid. mimikṣati See √ mikṣ: Intens. mémihat See ni-√ mih.