| mṛgayā | मृगया | mṛ́gayā , (ā), f., see below. |
| f. hunting, the chase (acc. with √ at, gam, car &c. dat. with √ yā, nir-√ yā and vi√ har, to go hunting), [Mn.]; [MBh.] &c. |
| Chase personified (as one of the attendants of Revanta), [VarBṛS.] |
| mṛgaya | मृगय | mṛ́gaya m. N. of a demon conquered by Indra, [RV.] |
| mṛgayu | मृगयु | mṛgayú m. a huntsman, [AV.] &c. &c. |
| a jackal, [L.] |
| N. of Brahmā, [L.] |
| mṛgayas | मृगयस् | mṛgayás m. a wild animal, [RV. ii, 38, 7.] |
| mṛgayūtha | मृगयूथ | mṛga—yūtha n. a herd of deer, [R.] |
| mṛgayāśīla | मृगयाशील | mṛgayā—śīla mfn. devoted to the chase, addicted to hunting, [Śak.] |
| mṛgayārasa | मृगयारस | mṛgayā—rasa m. the pleasure of the chase, [Vet.] |
| mṛgayāvana | मृगयावन | mṛgayā—vana n. = mṛgayāraṇya, [Kathās.] |
| mṛgayāveṣa | मृगयावेष | mṛgayā—veṣa m. a hunting-garment, [ib.], |
| mṛgayāyāna | मृगयायान | mṛgayā—yāna n. the going out to hunt, hunting, [Kām.] |
| mṛgayūthapa | मृगयूथप | mṛga—yūtha—pa m. lord or the herd of deer, [MBh.] |
| mṛgayādharma | मृगयाधर्म | mṛgayā—dharma m. the law or rules of hunting, [MBh.] |
| mṛgayākrīḍā | मृगयाक्रीडा | mṛgayā—krīḍā f. the pleasure of [Kām.] |
| mṛgayāraṇya | मृगयारण्य | mṛgayā°raṇya (°yār°) n. a hunting-forest, park, preserve, [ib.] (cf. mṛga-kānana). |
| mṛgayāvihāra | मृगयाविहार | mṛgayā—vihāra m. = -krīḍā, [Kāv.] |
| mṛgayā—vihāra mfn. = next, [BhP.] |
| mṛgayākrīḍana | मृगयाक्रीडन | mṛgayā—krīḍana n. |
| mṛgayāvihārin | मृगयाविहारिन् | mṛgayā—vihārin mfn. delighting in the chase, [Śak.] |
| mṛgayāvyasana | मृगयाव्यसन | mṛgayā—vyasana n. a hunting-accident, [Kām.] |