| kranda | क्रन्द | kránda m. neighing, [AV. xi, 2, 22] |
| a cry, calling out, [AV. xi, 2, 2] and [4, 2.] |
| krandas | क्रन्दस् | krándas as, n. battle-cry, [RV. viii, 38, 1] |
| (asī) du. two contending armies shouting defiance [‘heaven and earth’, [Sāy.]] [RV. ii, 12, 8]; [vi, 25, 4]; [x, 121, 6.] |
| krandana | क्रन्दन | m. ‘crier’, a cat, [L.] |
| n. crying out, calling |
| mutual daring or defiance, challenging, [L.] |
| lamenting, weeping, [Pañcat.]; [Hit.] |
| krandanu | क्रन्दनु | krandanú us, m. roaring, shaking, [RV. vii, 42, 1.] |
| krandadiṣṭi | क्रन्ददिष्टि | krandád-iṣṭi mfn. moving with a great noise or roaring (said of Vāyu), [RV. x, 100, 2.] |
| krandanadhvani | क्रन्दनध्वनि | krandana—dhvani m. cry of grief, lamentation, [Hit.] |