| kiraṇa | किरण | kiráṇa m. dust, very minute dust, [RV.] |
| a rein (a meaning drawn probably fr. [RV. iv, 38, 6]), [Naigh. i, 5] |
| a ray or beam of light, a sun- or moonbeam, [MBh.]; [Suśr.] &c. |
| (perhaps) thread, [RV. x, 106, 4]; [AV. xx, 133, 1] and [2] |
| N. of a kind of Ketu (of which twenty-five are named), [VarBṛS.] |
| the sun, [L.] |
| N. of a Śaiva work, [Sarvad.] |
| kiraṇamaya | किरणमय | kiraṇa—maya mfn. radiant, bright. |
| kiraṇapāṇi | किरणपाणि | kiraṇa—pāṇi m. ‘whose hands are rays’, she sun, [ṢaḍvBr.] |
| kiraṇapati | किरणपति | kiraṇa—pati m. ‘the lord of rays’, the sun, [VarBṛS.] |
| kiraṇamālin | किरणमालिन् | kiraṇa—mālin m. ‘garlanded with rays’, the sun, [L.] |