| kevalā | केवला | kévalā f. N. of a locality, [MBh. iii, 254, 10] (v.l. °lī) |
| kevalāgha | केवलाघ | kévalāgha mfn. alone guilty, [RV. x, 117, 6.] |
| kevalādin | केवलादिन् | kevalādín mfn. eating by one's self alone, [RV. x, 117, 6.] |
| kevalātman | केवलात्मन् | mfn. one whose nature is absolute unity, [Kum. ii, 4.] |
| kevalānvayin | केवलान्वयिन् | mfn. pertaining only to connection, [Tarkas.] |
| kevalānvayivāda | केवलान्वयिवाद | kevalānvayi—vāda m. N. of wk. |
| kevalānvayigrantha | केवलान्वयिग्रन्थ | kevalānva°yi-grantha m. N. of wk. |
| kevalānvayirahasya | केवलान्वयिरहस्य | kevalānvayi—rahasya n. N. of wk. |
| kevalādvaitavādakuliśa | केवलाद्वैतवादकुलिश | kevalādvaita-vāda-kuliśa n. N. of wk. |