| kavīya | कवीय | m. n. the bit of a bridle or the reins, [W.] |
| [cf. kaviya.] |
| kavīndu | कवीन्दु | m. ‘moon of poets’, N. of Vālmīki, [Śārṅg.] |
| kavīyas | कवीयस् | kávīyas mfn. compar. (= kavítara) wiser v.l. of [SV.] for, [RV. ix, 94, 1] |
| (see kavīyát above.) |
| kavīyat | कवीयत् | kavīyát mfn. (pr. p. P.) acting like a wise man, [RV. ix, 94, 1.] |
| kavīndra | कवीन्द्र | m. a prince among poets, [Prasannar.] |
| kavīśvara | कवीश्वर | m. ‘lord among poets’, N. of a poet. |
| kavīyamāna | कवीयमान | kavīyámāna mfn. (pr. p. Ā.) making pretension to wisdom, [RV. i, 164, 18.] |
| kavīndrakalpataru | कवीन्द्रकल्पतरु | kavīndra—kalpa-taru m. N. of wk. |
| kavīndrakarṇābharaṇa | कवीन्द्रकर्णाभरण | ka°vīndra-karṇābharaṇa n. N. of wk. |