| jayat | जयत् | jáyat mfn. pr. p. √ ji, q.v. |
| jayati | जयति | m. the root ji, [Pāṇ. i, 4, 26], [Kāś.] |
| jayatīrtha | जयतीर्थ | jaya—tīrtha m. N. of a commentator |
| jayatsenā | जयत्सेना | jayat—senā f. N. of one of the mothers attending on Skanda, [ix, 2624.] |
| jayatsena | जयत्सेन | jayat—sena m. (°ya-s°), ‘having victorious armies’, N. of a Magadha king, [MBh. i], [v], [ix]; [Hariv. 6725] |
| of a son (of Sārvabhauma, [MBh. i, 3769]; of Nadīna, [Hariv. 1516]; [VP. iv, 9, 8]; [VāyuP.]) |
| a N. assumed by a Pāṇḍu prince at Virāṭa's court, [MBh. iv, 176] |
| jayatuṅga | जयतुङ्ग | jaya—tuṅga m. N. of an author or work, [Nirṇayas. iii] |
| jayatīrthayati | जयतीर्थयति | jaya—tīrtha—yati m. id. |
| jayatuṅgodaya | जयतुङ्गोदय | jaya—tuṅ°godaya m. N. of wk., [ŚārṅgP. iiic, 8.] |
| jayatīrthabhikṣu | जयतीर्थभिक्षु | jaya—tīrtha—bhikṣu m. id. |