| durgama | दुर्गम | dur—gama mfn. difficult to be traversed or travelled over, impassable, inaccessible, unattainable, [MBh.]; [Hariv.]; [Kāv.] |
| dur—gama m. or n. a difficult situation |
| dur—gama m. N. of a son of Vasu-deva and Pauravī, [VP.] |
| of Dhṛta, [ib.], &c. |
| durgamya | दुर्गम्य | dur—gamanīya (Sch.) & dur—gamya ([R.]), mfn. = -gama. |
| durgamārga | दुर्गमार्ग | durga—mārga m. a defile, a difficult pass or way, [W.] |
| durgamanīya | दुर्गमनीय | dur—gamanīya (Sch.) & dur—gamya ([R.]), mfn. = -gama. |
| durgamāśubodhinī | दुर्गमाशुबोधिनी | dur—gamāśu-bodhinī f. N. of a Comm. |
| durgamamārganirgama | दुर्गममार्गनिर्गम | dur—gama—mārga-nirgama mfn. of difficult access and issue, [Pañc. i, 427] |