| druh | द्रुह् | cl. 4. P. drúhyati (ep. also Ā. °te), [Br.]; [MBh.]; [R.] &c. (pf. dudróha, [RV.], °hitha, [AV.]; aor. adruhat, Gr., Subj. 2. sg. druhas, [MBh., 3] pl. druhan [with mā] [RV.]; 2. sg. adrukṣas, [AitBr.]; fut. dhrokṣyati, [MaitrS.], drohiṣyati, [Pāṇ. vii, 2, 45]; drogdhā, droḍhā or drohitā Gr.; inf. drogdhavai, [Kāṭh.]; ind.p. drugdhvā, drochitvā, druhitvā Gr.; -druhya, [MaitrS.]) to hurt, seek to harm, be hostile to (dat.; rarely gen. [[R. ii, 99, 23]; [Hit. ii, 121]] loc. [[BhP. iv, 2, 21]] or acc. [[Mn. ii, 144]]); absol. to bear malice or hatred, [MBh.]; [Hit.]; to be a foe or rival, [Kāvyād. ii, 61] : Caus. drohayati: Desid. dudrohiṣati, dudruh° Gr.; dudrukṣat, [Kāṭh.] (cf. abhi- and dudhrukṣu). |
| [Orig. dhrugh ; cf. Zd. druj; Germ. triogan, trügen.] |
| drúh mfn. (nom. dhruk or dhruṭ, [Pāṇ. viii, 2, 33]; wrongly druk; cf. nídrā-.) injuring, hurtful, hostile to (gen. or comp.), [Mn.]; [MBh.]; [Pur.] |
| drúh m. f. injurer, foe, fiend, demon, [RV.]; [Kāṭh.] |
| drúh f. injury, harm, offence, [RV.]; [AV.] |
| [cf. Zd. druj; Germ. gidrog, gethroc.] |
| druhī | द्रुही | f. a daughter, [L.] |
| druha | द्रुह | m. a son, [L.] |
| a lake, [L.] (cf. draha) |
| druhu | द्रुहु | druhú m. f. = 2. drúh, [AV.] |
| druhya | द्रुह्य | dru°hya m. N. of a man |
| g. śivādi pl. his descendants |
| g. yaskādi (also v.l. for the next, [Hariv.]) |
| druhyu | द्रुह्यु | dru°hyú m. pl. N. of a people, [RV.] |
| sg. N. of a son of Yayāti and brother of Yadu &c., [MBh.] (w.r. dúhyu), [Hariv.] (v.l. druhya), [Pur.] |
| druhaṇa | द्रुहण | m. (either fr. √ 1. druh, or = dru-ghaṇa) N. of Brahmā, [L.] |
| druhiṇa | द्रुहिण | dru°hiṇa m. id., [Rājat.] |
| N. of Śiva or Viṣṇu, [Hariv.] (w.r. °hina). |
| druhvan | द्रुह्वन् | drúhvan mfn. hurting, injuring, [RV.]; [AV.] |
| druhaṃtara | द्रुहंतर | druhaṃ-tara mfn. (√ trī) overcoming the injurer or demon, [RV. i, 127, 3.] |