danta दन्त dánta m. (fr. &) = dát, [RV. vi, 75, 11]; [AV.] &c. (n., [R. vi, 82, 28]; ifc., f(A). [[Kathās. xxi]; [Caurap.]] or f(I). [[MBh. ix]; [Mṛcch. x, 13]; [VarBṛS.]; [Ghaṭ.]] [Pāṇ. iv, 1, 55]) the number 32 [Gaṇit.] an elephant's tusk, ivory, [MBh.]; [R.] &c. the point (of an arrow? atharī́), [RV. iv, 6, 8] the peak or ridge of a mountain, [Haravij. iv, 32]; [Dharmaśarm. vii, 32] an arbour, [Śiś. iv, 40] a pin used in playing a lute, [Haravij. i, 9] dantaka दन्तक ifc. ‘a tooth’, see a-, kṛmi-, śyāva- m. a projection in a rock, [L.] ‘a pin projecting from a wall’, see nāga- mfn. paying attention to one's teeth, [Pāṇ. v, 2, 66], Sch. dantavat दन्तवत् danta—vat mfn. having teeth, [Pāṇ. v, 2, 106], [Kāś.] dantabhāga दन्तभाग danta—bhāga m. the fore-part of an elephant's head (where the tusks appear), [L.] part of a tooth, [W.] dantadhāva दन्तधाव danta—dhāva m. cleaning the teeth, [BhP. xi, 27, 35.] dantaghāta दन्तघात danta—ghāta m. a bite, [Sāh. iii, 8 a/b] dantaghāṭa दन्तघाट danta—ghāṭa m. = -kāra, [Kathās. lxxv] ([Vet. i, 8/9]) dantaphalā दन्तफला danta—phalā f. long pepper, [L.] N. of a gourd, [Gal.] dantaphala दन्तफल danta—phala m. Feronia elephantum, [L.] danta—phala n. = -puṣpa, [L.] dantaśāṇa दन्तशाण danta—śāṇa m. tooth-powder, [L.] dantaśūla दन्तशूल danta—śūla m. n. = -roga, [MBh. xii]; [GarP.] dantaśaṭhā दन्तशठा danta—śaṭhā f. Oxalis pusilla, [L.] dantaśaṭha दन्तशठ danta—śaṭha mfn. ‘bad for the teeth’, acid, [L.] danta—śaṭha m. acidity, [L.] N. of several trees with acid fruits and (n.) N. of the fruits (= -karṣaṇa, Citrus Auraritium = -phala, Averrhoa Carambola, [L.]), [42] and [46] dantaśirā दन्तशिरा danta—śirā f. a back tooth, [L.] the gums, [W.] dantaśopha दन्तशोफ danta—śopha m. swelling of the gums, [L.] dantabījā दन्तबीजा danta—bījā f. id., [L.] N. of a gourd, [L.] dantabīja दन्तबीज danta—bīja m. pomegranate, [L.] dantacāla दन्तचाल danta—cāla m. looseness of the teeth, [Suśr. iv, 39.] dantadyut दन्तद्युत् danta—dyut f. brightness of the teeth, [Bālar. v, 66.] dantahīna दन्तहीन danta—hīna mfn. toothless. dantajāha दन्तजाह danta—jāha n. the root of a tooth g. karṇādi. dantajāta दन्तजात danta—jāta mf(A, Pāṇ. iv, 1, 52, Vārtt. 1)n. ([vi, 2, 171]) danta—jāta mf(A)n. ([vi, 2, 171]; g. āhitāgny-ādi) = jāta-danta, [Mn. v, 58]; (a- neg.), [ĀśvGṛ. iv, 4, 24.] dantakāra दन्तकार danta—kāra m. an ivory worker, [R. ii.] dantakūra दन्तकूर danta—kūra N. of a place, [MBh. v, 23, 24] and [48, 76.] dantakośa दन्तकोश danta—kośa m. the tusk of an elephant compared to a flower-cup, [Ragh.] dantalīna दन्तलीन danta—līna mfn. that to which the teeth adhere (?),[VS.], Sch. dantamūla दन्तमूल danta—mūlá n. = -jāha, [VS. xxv, 1]; [VPrāt.]; [APrāt.]; [Suśr.] = -śopha, [L.] dantamala दन्तमल danta—mala n. impurity of the teeth, [L.] dantamaya दन्तमय danta—maya mfn. made of ivory, [Mn. v, 121.] dantapālī दन्तपाली danta—pālī f. the gums, [VarBṛS. lxviii, 97.] dantapāli दन्तपालि danta—pāli f. an ivory hilt (of a sword), [Vāsav. 487.] dantapāta दन्तपात danta—pāta m. the falling out of the teeth, [VarBṛS. lxvi, 5.] dantapura दन्तपुर danta—pura n. ‘city of Buddha's tooth’, the capital of Kaliṅga, [Jain.] &c. dantaroga दन्तरोग danta—roga m. tooth-ache, [Suśr. iv, 22], dantavīṇā दन्तवीणा danta—vīṇā f. ‘tooth-guitar’, °ṇāṃ vādayat mfn. ‘playing the °ṇā’, chattering with the teeth, [Pañcat. i, 18, 0/1.] dantabhaṅga दन्तभङ्ग danta—bhaṅga m. fracture of the teeth, [Suśr. ii, 16]; [Pañcat. i]; [Kām. xiv]; [Pañcad.] dantagharṣa दन्तघर्ष danta—gharṣa m. chattering of the teeth, [MārkP. xliii, 22.] dantaśaṅku दन्तशङ्कु danta—śaṅku n. a pair of pincers for drawing teeth, [Suśr. i, 8.] dantaśuddhi दन्तशुद्धि danta—śuddhi f. = -dhāva. dantacchadā दन्तच्छदा danta—cchadā f. Momordica monadelpha (its red fruit being compared to the lips), [Npr.] dantacchada दन्तच्छद danta—cchada m. ([Kāś.] on [Pāṇ. iii, 3, 118] and [vi, 4, 96]) ‘tooth cover’, a lip, [Bhartṛ.]; [Ṛtus.] &c. dantaharṣa दन्तहर्ष danta—harṣa m. morbid sensitiveness of the teeth, [Suśr. i, 42]; [ii, 16]; [iv, 22] danta—harṣa m. = -gh°, [VāyuP. i, 19, 19.] dantakāṣṭha दन्तकाष्ठ danta—kāṣṭha n. a small piece of the wood (of particular trees) used for cleaning the teeth, [MBh. xiii] &c. cleaning the teeth with the danta-kāṣṭha, 4996 [VarP.] danta—kāṣṭha m. N. of various trees the wood of which is used for cleaning the teeth (Flacourtia sapida, [L.]; Asclepias gigantea, Ficus indica, Acacia Catechu, Pongamia glabra, Terminalia alata), [Npr.] dantakrūra दन्तक्रूर danta—krūra m. N. of a prince, [vii, 70, 5]. dantamāṃsa दन्तमांस danta—māṃsa n. the gums, [Suśr. i, 35]; [ii, 16.] dantamadhya दन्तमध्य danta—madhya n. the space between an elephant's tusks, [Gal.] dantapuṣpa दन्तपुष्प danta—puṣpa n. Strychnos potatorum, [L.] dantarajas दन्तरजस् danta—rajas n. = -mala, [Kauś. 31.] dantarogin दन्तरोगिन् danta—°rogin mfn. suffering from °ga, [24.] dantavāsas दन्तवासस् danta—vāsas (m., [W.]) = -cchada, [Kum. v, 34.] dantavakra दन्तवक्र danta—vakra m. N. of a Karūṣa prince (also called vakradanta and vakra; described as a Dānava or Asura), [MBh. i f.]; [Hariv.]; [VP. iv, 14, 11]; [v, 26, 7]; [BhP. iii], [vii], [ix]; [VāyuP. ii, 34, 145]; [BrahmaP.]; [Kām.] dantavalka दन्तवल्क danta—valka n. the enamel of the teeth, [Suśr. ii, 16.] dantavarṇa दन्तवर्ण danta—varṇa mfn. ‘tooth-coloured’, brilliant, [MBh. viii, 63, 11.] dantaveṣṭa दन्तवेष्ट danta—veṣṭa n. = °tana, [MBh. vii, 3639] the gums, [Yājñ. iii, 96] (du. ‘the gums of the upper and lower jaw’), [MBh. vii f.] (of an elephant), [Suśr. i, 5]; [ii, 16], tumour of the gums, [i, 23] and [25]; [ii, 16, 15.] dantadhāvana दन्तधावन danta—dhāvana n. id., [Kauś.]; [Gaut.]; [Mn. iv]; [Yājñ. i]; [MBh.] &c. = -pavana, [R. ii]; [Suśr. iv, 22]; [Pāṇ. vi, 2, 150], [Kāś.]; [GarP.] N. of a ch. of [PSarv.] danta—dhāvana m. Acacia Catechu, [L.] Mimusops Elengi, [L.] a kind of karañja, [L.] dantaghāṭaka दन्तघाटक danta—ghā°ṭaka m. = -kāra, [Kathās. lxxv] ([Vet. i, 8/9]). dantaśliṣṭa दन्तश्लिष्ट danta—śliṣṭa mfn. entangled in the teeth, [W.] dantaśodhanī दन्तशोधनी danta—śodhanī f. a tooth-pick, [W.] dantaśodhana दन्तशोधन danta—śodhana n. = -dhāva, [Bhpr. iv, 40/41] dantabījaka दन्तबीजक danta—bījaka m. = °ja, [L.] dantahastin दन्तहस्तिन् danta—hastin mfn. having tusks and a trunk, [R. i, 6, 24.] dantajanman दन्तजन्मन् danta—janman n. growth of the teeth, [Yājñ. iii, 23.] dantakumāra दन्तकुमार danta—kumāra m. of a man. dantalekhaka दन्तलेखक danta—lekhaka m. one who lives by painting the teeth, [Kāś.] on [Pāṇ. ii, 2, 17] and [vi, 2, 73]. dantamūlīya दन्तमूलीय danta—°mūlīya mfn. belonging to °lá, dental (letter), [RPrāt. i], [v.] dantamūlikā दन्तमूलिका danta—mūlikā f. = dantikā, [L.] dantapāvana दन्तपावन danta—pāvana n. = -dhāva, [Pañcad. ii, 45.] dantapattra दन्तपत्त्र danta—pattra n. a kind of ear-ring, [Kum. vii, 23]; [Kād.]; [Hcar. i, 387]; [Bālar. v, 76] danta—pattra Nom. °ttrati to represent that ear-ring, [Prasannar. vii, 61.] dantapavana दन्तपवन danta—pavana n. ‘tooth-cleaner’, a small piece of wood (= -kāṣṭha), [Car. i, 5]; [Suśr. iv, 24.] dantaracanā दन्तरचना danta—racanā f. = -dhāva, [Kathās. lxxv.] dantasadman दन्तसद्मन् danta—sadman n. ‘tooth-abode’, the mouth, [Gal.] dantavaktra दन्तवक्त्र danta—vaktra for -vakra. dantavastra दन्तवस्त्र danta—vastra m. n. = -cchada, [L.] dantavighāta दन्तविघात danta—vighāta m. = -gh°, [Ṛtus. iv, 12.] dantaśarkarā दन्तशर्करा danta—śarkarā f. tartar of the teeth, [23]; [ii, 16]. dantacchadana दन्तच्छदन danta—cchadana n. = °da, [Gal.] dantacchedana दन्तच्छेदन danta—cchedana n. biting through, [Bhpr. v, 11, 168.] dantadarśana दन्तदर्शन danta—darśana n. (a dog's) showing the teeth, [MBh. v, 2652.] dantagrāhitā दन्तग्राहिता danta—grāhi-tā f. the state of injuring the teeth, [Suśr. i, 45.] dantaharṣaṇa दन्तहर्षण danta—har°ṣaṇa m. = -karṣaṇa, [L.] dantaharṣaka दन्तहर्षक danta—harṣaka m. = -karṣaṇa, [L.] dantakāṣṭhaka दन्तकाष्ठक danta—kāṣṭhaka m. N. Tabernaemontana coronaria, [L.] dantakarṣaṇa दन्तकर्षण danta—karṣaṇa m. ‘teeth-injuring’, the lime, [L.] dantapuppuṭa दन्तपुप्पुट danta—puppuṭa m. gum boil, [Suśr. i, 25.] dantaskavana दन्तस्कवन danta—skavana n. picking the teeth, [Āp.] dantavāṇijya दन्तवाणिज्य danta—vāṇijya n. ivory trade (forbidden to Jain laymen), [HYog. iii, 98] and [105.] dantavaidarbha दन्तवैदर्भ danta—vaidarbha m. looseness of the teeth through external injury, [Suśr. i, 11]; [ii, 16]; [iv, 22.] dantaveṣṭaka दन्तवेष्टक danta—veṣṭaka m. id., 11 du. the gums of the upper and lower, jaw, [Car. iv, 7.] dantaveṣṭana दन्तवेष्टन danta—veṣṭana n. = -praveṣṭa, [Śiś. xviii, 47], Sch. dantavidradhī दन्तविद्रधी danta—vidradhī f. an abscess of the teeth, [Car. vi, 18.] dantavyāpāra दन्तव्यापार danta—vyāpāra m. ivory work, [Kād.] dantavyasana दन्तव्यसन danta—vyasana n. fracture or decay of the teeth or of a tusk. dantadhāvanaka दन्तधावनक danta—dhāvanaka m. N. of a tree, [Kauś. 36.] dantapattraka दन्तपत्त्रक danta—pattraka n. a kind of jasmine (its petals being compared to the teeth), [L.] dantapattrikā दन्तपत्त्रिका danta—pattrikā f. an ivory ear-ring, [Śiś. i, 60] a comb, [MBh. i, 3, 157], Sch. dantapraveṣṭa दन्तप्रवेष्ट danta—praveṣṭa a case round an elephant's tusk, [Śiś. xviii, 47.] dantasaṃgharṣa दन्तसंघर्ष danta—saṃgharṣa m. gnashing the teeth, [MārkP. xxxiv, 72.] dantacchadopamā दन्तच्छदोपमा danta—ccha°dopamā f. id., [L.] dantaniṣkāśita दन्तनिष्काशित danta—niṣkāśita mfn. showing the teeth (a jackal), [Hit. iii, 7, 0/1] (v.l.) dantapāñcālikā दन्तपाञ्चालिका danta—pāñcālikā f. an ivory doll, [Mālatīm.]