| avadya | अवद्य | a-vadyá mfn. ([Pāṇ. iii, 1, 101]) ‘not to be praised’, blamable, low, inferior, [RV. iv, 18, 5] and [vi, 15, 12]; [BhP.] |
| disagreeable, [L.] |
| a-vadyá (ám), n. anything blamable, want, imperfection, vice, [RV.] &c. |
| blame, censure, [ib.] |
| shame, disgrace, [RV.]; [AV.] |
| avadyat | अवद्यत् | ava-dyat mfn. (pr.p.) breaking off, [Kir. xv, 48.] |
| avadyabhī | अवद्यभी | a-vadya—bhī́ f. fear of vices or sin, [RV. x, 107, 3.] |
| avadyapa | अवद्यप | a-vadya—pa See mithó-avadya-pa. |
| avadyavat | अवद्यवत् | a-vadyá—vat (avadyá-), mfn. disgraceful, lamentable, [AV. vii, 103, 1.] |
| avadyagohana | अवद्यगोहन | a-vadya—gohana mfn. concealing imperfection, [RV. i, 34, 3.] |