| amīvā | अमीवा | ámīvā f. distress, terror, fright, [RV.]; [AV.]; [VS.] |
| tormenting spirit, demon, [RV.]; [AV.] |
| affliction, disease, [RV.] |
| amīva | अमीव | n. (√ am), pain, grief, [R.]; [BhP.] |
| amīmāṃsā | अमीमांसा | a-mīmāṃsā f. (√ man), absence of reasoning or investigation, [L.] |
| amīvahan | अमीवहन् | amīva—hán mfn. destroying pains, killing evil spirits, [RV.]; [BhP.] |
| amīmāṃsya | अमीमांस्य | a-mīmāṃsya mfn. not to be reasoned about or discussed, [Mn. ii, 10.] |
| amīmāṃsaka | अमीमांसक | a-mīmāṃsaka mfn. uncritical, [Jātakam.] |
| amītavarṇa | अमीतवर्ण | á-mīta-varṇa mf(A)n. of unaltered colour, [RV. iv, 51, 9.] |
| á-mīta-varṇa See á-minat. |
| amīvacātana | अमीवचातन | amīva—cā́tana mf(I)n. driving away pains, diseases, or tormenting spirits, [RV.]; [AV.] |