| aham | अहम् | ahám nom. sg., ‘I’, [RV.] &c. |
| = ahaṃkaraṇa, q.v., (hence declinable gen. ahamas, &c.), [BhP.] |
| [Zd. azem; Gk. ἐγώ; Goth. ik; Mod. Germ. ich; Lith. asz; Slav. az]. |
| ahamada | अहमद | m. = Ahmad, [Cat.] |
| ahambhāva | अहम्भाव | aham—bhāva m. = -buddhi before, [BhP.] |
| ahammāna | अहम्मान | aham—māna m. id., [ib.] |
| egotism, [VP.] |
| aham—māna mfn. having the conceit of individuality, [VP.]; [MārkP.] |
| ahammati | अहम्मति | aham—mati f. id., [ib.] |
| aham—mati mfn. egoistic, arrogant, [BrahmavP.] |
| ahambhadra | अहम्भद्र | aham—bhadrá n. = ahaṃ-śreyas below, [ŚBr. i.] |
| ahambuddhi | अहम्बुद्धि | aham—buddhi f. = ahaṃ-karaṇa below, [BhP.] |
| pride, haughtiness, (an-aham—buddhi neg. mfn. ‘free from pride’), [MBh. xiii, 5354.] |
| ahamindra | अहमिन्द्र | aham—indra m. N. of a divine being, [Dharmaś.] |
| ahampūrva | अहम्पूर्व | aham—pūrvá mfn. desirous of being first, [RV. i, 181, 3]; [R. ii, 12, 92.] |
| ahamagrikā | अहमग्रिका | aham—agrikā f. = ahaṃśreṣṭhikā below, [L.] |
| ahammamatā | अहम्ममता | aham—mama-tā f. id., [ib.] |
| ahamuttara | अहमुत्तर | aham—uttará n. id., [AV. iv, 22, 1] and [xii, 4, 50] |
| ahamahamikā | अहमहमिका | aham—ahamikā f. (g. mayū-ravyaṃsakādi, q.v.) assertion or conceit of superiority, [Pañcat.] |
| ahampūrvikā | अहम्पूर्विका | aham—pūrvikā f. emulation, desire of being first, [Kir. xiv, 32.] |
| ahampadārtha | अहम्पदार्थ | aham—padārtha m. the Ego, [Sāṃkhyas.], Sch. |
| ahamprathamikā | अहम्प्रथमिका | aham—prathamikā f. id., [Kathās.] |
| ahamuttaratva | अहमुत्तरत्व | aham—uttara—tvá n. id., [AV. iii, 8, 3.] |
| ahammamābhimāna | अहम्ममाभिमान | aham—mamābhimāna m. id. Comm. on [ŚBr. xiv.] |