| aghā | अघा | aghā́ (ā́s), f. pl. the constellation usually called Maghā, [RV. x, 85, 13.] |
| aghāta | अघात | á-ghāta m. no injury, no damage, [TBr.] |
| aghāya | अघाय | Nom. P. aghāyáti (part. °yát), to intend to injure, to threaten, [RV.]; [AV.] |
| aghāyu | अघायु | aghāyú mfn. intending to injure, malicious, [RV.] &c. |
| aghāśva | अघाश्व | aghā́śva mfn. having a bad or vicious horse, [RV. i, 116, 6] |
| (ás) [according to [NBD.] fr. agha + √ śvas], m. N. of a snake, [AV.] |
| aghāhan | अघाहन् | n. inauspicious day, [ŚāṅkhŚr.] |
| aghārin | अघारिन् | a-ghārín mfn. not anointing, [AV.] |
| aghātin | अघातिन् | a-ghātin mfn. not fatal, not injurious, harmless. |
| aghāsaka | अघासक | a-ghāsaka mfn. without food or provisions. |
| aghāsura | अघासुर | m. Agha, Kaṃsa's general, [BhP.] |
| aghātuka | अघातुक | á-ghātuka mfn. not injurious, [MaitrS.] |