| dhūrv | धूर्व् | or dhurv ([Dhātup. xv, 64]) cl. 1. P. dhū́rvati, [RV.]; [VS.]; [Br.] (aor. adhūrvīt, [ŚBr.]; inf. dhūrvitum, [ib.]; pf. dudhūrva; fut. dhūrviṣyati, °vitā Gr.) to bend, cause to fall, hurt, injure, [RV.] &c., [Bhaṭṭ.] (cf. dhvṛ). |
| dhūrvā | धूर्वा | dhū́rvā f. ([ŚBr.]) = dūrvā. |
| dhūrvī | धूर्वी | f. ([L.]) = dhur, the forepart or pole of a carriage. |
| dhūrvan | धूर्वन् | dhū́rvan n. causing to fall, hurting (dat. °ṇe as inf.), [RV. ix, 61, 30.] |
| dhūrvat | धूर्वत् | dhūr—vat mfn. having a load, laden, [MW.] (cf. [Pāṇ. viii, 2, 15], [Kāś.]) |
| dhūrvaha | धूर्वह | dhūr-vaha &c. See 2. dhūr. |
| dhūr—vaha mfn. = -dhara mfn. |
| dhūr—vaha m. a beast of burden, [L.] |
| dhūrvoḍhṛ | धूर्वोढृ | dhūr—voḍhṛ id., [Pañc. B. i, 18/19.] |