bhaya भय bhayá n. (√ bhī) fear, alarm, dread apprehension fear of (abl. gen. or comp.) or for (comp.), [RV.] &c. &c. (°yāt ind. ‘from fear’; bhayaṃ-√ kṛ with abl. ‘to have fear of’; bhayaṃ-√ dā, ‘to cause fear, terrify’) sg. and pl. terror, dismay, danger, peril, distress danger from (abl. or comp.) or to, (comp.), [ib.] the blossom of Trapa Bispinosa, [L.] bhayá m. sickness, disease, [L.] bhayá m. Fear personified (as a Vasu, a son of Nir-ṛti or Ni-kṛti, a prince of the Yavanas and husband of the daughter of Time), [Pur.] (also n.; and f(A). as a daughter of Kāla or Vaivasvata, and wife of the Rākṣasa Heti). bhayada भयद bhaya—da mfn. inspiring fear, causing danger (gen. comp.), [Hār.]; [Var.] bhaya—da m. N. of a prince, [VP.] bhayana भयन n. fear, alarm, [L.] bhayakṛt भयकृत् bhaya—kṛt mfn. id. bhaya—kṛt m. N. of Viṣṇu, [A.] bhayastha भयस्थ bhayá—stha (bhayá-), m. or n. (?) a perilous situation, [RV. ii, 30, 6.] bhayadhana भयधन bhaya—dhana mfn. fearful, terrible, [Priy.] bhayaśīla भयशील bhaya—śīla mfn. of a timorous disposition, timid, [MW.] bhayadāna भयदान bhaya—dāna n. a gift offered from fear, [Hcat.] bhayadāya भयदाय bhaya—dāya ([W.]) = -da mfn. bhayahetu भयहेतु bhaya—hetu m. cause for fear, danger, [W.] bhayajāta भयजात bhaya—jāta m. N. of a man, [L.] bhayakara भयकर bhaya—kara and bhaya—kartṛ, mfn. causing fear, terrible, dangerous, [MBh.] bhayamāna भयमान bháyamāna m. N. of a man, [RV. i, 100]; [17] ([Sāy.]; accord, to, [Anukr.] the author of [RV. i, 100]). bhayaṃkarī भयंकरी bhaya—ṃ-karī (ī), f. N. of one of the Mātṛs attending on Skanda, [MBh.] bhayaṃkara भयंकर bhaya—ṃ-kara mf(I)n. terrible (am ind.), [MBh.]; [Kāv.] &c. bhaya—ṃ-kara m. a kind of small owl, [L.] a kind of falcon, [L.] N. of one of the Viśve Devāḥ, [MBh.] of various persons, [ib.]; [Kathās.]; [Lalit.] bhayacaurya भयचौर्य bhaya—caurya n. a theft committed with fear or danger, [L.] bhayadāyin भयदायिन् bhaya—dāyin ([Ragh.]) mfn. = -da mfn. bhayadruta भयद्रुत bhaya—druta mfn. fled or fleeing through fear, [L.] bhayahārin भयहारिन् bhaya—hārin ([A.]) mfn. removing or dispelling fear. bhayahartṛ भयहर्तृ bhaya—hartṛ ([MBh.]) mfn. removing or dispelling fear. bhayakampa भयकम्प bhaya—kampa m. tremor from fear, [MW.] bhayakartṛ भयकर्तृ bhaya—kara and bhaya—kartṛ, mfn. causing fear, terrible, dangerous, [MBh.] bhayanāśin भयनाशिन् bhaya—nāśin mfn. = prec. mfn. bhayaprada भयप्रद bhaya—prada ([MBh.]) = -da mfn. bhayasthāna भयस्थान bhaya—sthāna n. occasion of danger or alarm, [MBh.] bhayatrātṛ भयत्रातृ bhaya—trātṛ m. a saver from fear or danger, [Cāṇ.] bhayavyūha भयव्यूह bhaya—vyūha m. ‘fear-array’, N. of a partic. mode of marshalling an army, [Kām.] bhayabhraṣṭa भयभ्रष्ट bhaya—bhraṣṭa mfn. = -druta, [L.] bhayaṃkaram भयंकरम् bhaya—ṃ-karam ind. bhayaṃkartṛ भयंकर्तृ bhaya—ṃ-kartṛ mfn. = bhvya-kartṛ, [MBh.] bhayadarśin भयदर्शिन् bhaya—darśin mfn. apprehensive of danger, fearful, [W.] bhayahāraka भयहारक bhaya—hāraka ([Pañcar.]) mfn. removing or dispelling fear. bhayanāśana भयनाशन bhaya—nāśana mfn. removing fear bhaya—nāśana m. N. of Viṣṇu, [A.] bhayanāśinī भयनाशिनी bhaya—nāśinī f. Ficus Heterophylla, [L.] bhayatrasta भयत्रस्त bhaya—trasta mfn. trembling with fear, frightened, [Pañcat.] bhayabhañjana भयभञ्जन bhaya—bhañjana m. N. of an author, [Cat.] bhayaḍiṇḍima भयडिण्डिम bhaya—ḍiṇḍima m. ‘terror-drum’, a drum used in battle, [L.] bhayavidhāyin भयविधायिन् bhaya—vidhāyin mfn. = -kara, [W.] bhayavihvala भयविह्वल bhaya—vihvala mfn. disturbed or agitated with fear, [MW.] bhayavipluta भयविप्लुत bhaya—vipluta mfn. panic-struck, [W.] bhayabrāhmaṇa भयब्राह्मण bhaya—brāhmaṇa m. a timid Brāhman, [L.] bhayapradāyin भयप्रदायिन् bhaya—pradāyin ([Var.]) mfn. = -da mfn. bhayaprastāva भयप्रस्ताव bhaya—prastāva m. season of fear or alarm, [W.] bhayapratīkāra भयप्रतीकार bhaya—pratīkāra m. removal of fear, [L.] bhayasthānaśata भयस्थानशत bhaya—sthāna—śata n. pl. hundreds of occasions of danger, [ib.] bhayanimīlitākṣa भयनिमीलिताक्ष bhaya—nimīlitākṣa mfn. having the eyes closed from fear, [MW.] bhayaśokasamāviṣṭa भयशोकसमाविष्ट bhaya—śoka-samāviṣṭa mfn. filled with fear and sorrow, [Mn.]; [MBh.] bhayasaṃhṛṣṭaroman भयसंहृष्टरोमन् bhaya—saṃhṛṣṭa-roman mfn. having the hair erect with terror, horrified, [Bhaṭṭ.] bhayasaṃtrastamānasa भयसंत्रस्तमानस bhaya—saṃtrasta-mānasa mfn. having the mind scared with terror, [Pañcat.]